BEL FITIĞINDA ‘KİŞİYE ÖZEL’ CERRAHİ DÖNEMİ : SAKAT KALMA KORKUSU TARİHE KARIŞIYOR

Bel fıtığı hastalarının en büyük kâbusu olan "ameliyat sonrası sakat kalma" veya "aylarca yatalak olma" korkusu, gelişen teknolojiyle birlikte yerini hızlı iyileşme süreçlerine bıraktı. Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı Prof. Dr. Selçuk Göçmen, modern tıpta uygulanan mikrocerrahi ve tam kapalı (endoskopik) yöntemlerin başarısına dikkat çekerek, tedavinin fıtığın karakterine göre kişiye özel planlanması gerektiğini vurguladı.

 

 

Mikrocerrahi yönteminin beyin ve sinir ameliyatlarında "altın standart" kabul edildiğini belirten Prof. Dr. Göçmen, bu tekniğin özellikle karmaşık vakalarda hayat kurtarıcı olduğunu ifade etti. Yeni nesil mikroskoplar sayesinde hata payının yok denecek kadar azaldığını söyleyen Göçmen, "Fıtığın yanı sıra kemik kanalında daralma olan, fıtığı kireçlenmiş veya bel kayması yaşayan hastalarda mikrocerrahiyi tercih ediyoruz. Yüksek çözünürlük sayesinde siniri zedelemeden daralan kanalları genişletme şansımız çok daha yüksek" dedi.

 

 

Özellikle "patlamış fıtık" vakalarında ve aktif iş hayatına hızla dönmek isteyen bireylerde endoskopik (kapalı) yöntemin öne çıktığını belirten Göçmen, bu tekniğin konforunu şu sözlerle anlattı: "Bir santimetreden küçük bir delikten, kalem kalınlığında bir tüp ve kamerayla giriyoruz. Kas dokusu kesilmediği için hasta neredeyse hiç ağrı hissetmiyor. Hastalar operasyondan birkaç saat sonra yürüyebiliyor ve aynı gün taburcu olabiliyor. Bu yöntem dikiş gerektirmediği gibi estetik açıdan da iz bırakmıyor."

 

 

Her hastaya aynı yöntemin uygulanmasının yanlış bir yaklaşım olduğunu hatırlatan Prof. Dr. Selçuk Göçmen, tedavi seçimini etkileyen unsurları şöyle özetledi: "Genç ve tek seviyeli taze fıtığı olanlarda kapalı cerrahi ilk seçenektir. Ancak fıtık kireçlenmişse veya daha önce aynı bölgeden ameliyat olunmuşsa mikrocerrahinin sunduğu geniş hareket alanı daha güvenlidir. Nihai seçimi fıtığın yeri, büyüklüğü ve hastanın genel durumu belirler." Uzmanlar, bel fıtığı cerrahisinde temel hedefin dokuya en az zararı vererek hastayı en kısa sürede sosyal yaşamına döndürmek olduğunun altını çiziyor.