301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
06 Kasım 2019 - Çarşamba 17:04 Bu yazı 3759 kez okundu
 
BİR KADIN…
Hayrettin Önen
 
 

“Sabahın ve akşamın nuruna hamd olsun…
 Kirpiğe gülümseyen gözyaşına
 Ve O’na ulaşan kelama!
 Sır gibi, su gibi aziz olan duaya,

Saçlarının üzerinden kayan örtüsünü el çabukluğuyla düzeltirken “Son bir şey daha” dedi, “Son bir şey Rabbim! Bugünüm ve bugünden sonrası yani ki ömrümün geri kalanı seninle dolu olsun, şu an ki gibi. Her yanımdan sevinç, her yanımdan huzur aksın!”     
İnsan ki ona en çok huzur yakışıyordu. En çok sevgi ve en çok da sevmek yakışıyordu.   
 Kalbi sevdikleriyle törpülenen insanlar bazen vazgeçerlerdi sevmekten. Kırılırlar ve kırgınlıklarını affetmeyi bilmeyen yanlarıyla beslerlerdi. O zaman ortaya daha vahim, daha kötü bir şey çıkardı. Sırf sevdiğimiz bizi kırdı, sırf bizim canımızı acıttı diye yavaş yavaş karşımızdakine dönüşürdük. Dönüşmek lafı biraz hafif aslında, içimizdeki uyuyan canavarı uyandırdık. O canavar bir kez uyandı mı artık yanlışlar silsilesi başlardı. Acıttıkça kanardık, kanadıkça da acıtırdık. Ve anlardık zamanında edilmeyen affın, affı başka bir suça dönüştürdüğünü.
Kadın, içindeki sonsuz gibi görünen ama sonsuzda bir zerre olan sevgisiyle, zamanın içindeki yolculuğuna çıktığında çoktan öğrenmişti affetmenin başka suçları önlediğini, insanı daha baştan insan kıldığını.
O yüzden, içinde müthiş bir hafiflik ve derin bir güvenle ona sevmeyi öğreten Rabbinin adıyla başladı güne. “Rabbim!” dedi “Senin adınla, seninle başlıyorum bugüne…”
Ardından, bir “Ya Fettah!” çekti. Zoru, müşkülü, engeli ortadan kaldırana sığındı yeniden.
Ne güzeldi her isminin ardında saklanan sır. Ne güzeldi her sırrın sonunda yeniden açığa çıkan bir!
“Rabbim!” yeniden.
“Her kelimem sana çıkıyor, her başlangıcım sende son buluyorsa eğer, bil ki muhtaçlığımdan, bil ki sana olan yaklaşma isteğimden, bil ki sana layık olabilme dileğimden; şikâyet etme, kovma kalbinden. 
Ben, her zaman genç, her zaman yeni olan sana sevdalıyım rabbim. Her yeni eskidi dünyamda, her sevgi bir şekilde son buldu da bir sen eskimedin, bir sana olan sevgim arttı da eksilmedi. Anladım ki bir tek sen vazgeçmedin benden. Bir tek sen, yaptığım her yanlışa rağmen sevdin. O yüzden işte diyeceğim ama değil, benim sana olan sevgim öyle ezeli ve öylesi ebedi ki hiçbir neden senin sevgin için sebep değil…

Kalbimden seviyorum seni!

Tüm varlığımla…

Bana verdiğin, gerçekte senin olan, sen olan, sen olan yanımla seviyorum seni.

Görene göstermek, görüleni ifşa etmek gerekmez ki. Bil ki öylece, kendimce seviyorum seni.

Kadın, gün boyu içten içe döndü dolaştı kalbinde.

Annesini hatırladı, babasını, kardeşlerini, eşini, çocuğunu ve daha kim varsa sevdiği ama hiçbiri değildi gerçekte en çok sevdiği. Kendi duvarlarına çarpa çarpa “Rabbim!” dedi. “Rabbim… Rabbim!”
O’ndan başka konuşulacak ve O’ndan başka konuşacak daha güzel bir dost bulamadı.
      
   Bir zikir düştü diline. Kelamın üstünde, kelamdan öte.
   “Allah” dedi, içindeki ses!
  “ Allah” dedi, âlemde olanlar…
  Sanmıştı ki bir tek o seviyordu. Oysa âlem O’nun aşkıyla dönüyordu.
  “Allah” dedi yeniden, demekle kalmayan, dedirten yanıyla yeniden… Bir tebessüm oturdu içine, gün boyu hiç gitmeyen huzurun üstüne.

Kadın, bir kalbine baktı, bir evrene. Elini uzattı cümle âleme. O varsa ne güzeldi yaşamak, ne güzeldi zamanda bir yolcu olmak.      
 Dedi:
 “Sabahın ve akşamın nuruna hamdolsun…
 Kirpiğe gülümseyen gözyaşına
 Ve O’na ulaşan kelama!
  Sır gibi, su gibi aziz olan duaya
  Ve O’na,
   Rabbime hamdolsun… Hamdolsun!” Allah razı olsun.

 
Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , BİR, KADIN…,
Yorumlar
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Öne Çıkanlar
Alıntı Yazarlar
Batman
Yağışlı
Güncelleme: 06.12.2019
Bugün
- 10°
Cumartesi
-
Pazar
- 10°
Batman

Güncelleme: 06.12.2019
İmsak
05:42
Sabah
07:08
Öğle
12:11
İkindi
14:42
Akşam
17:03
Yatsı
18:25
Arşiv Arama
Haber Yazılımı